wylecieć


wylecieć
Coś jednym uchem wchodzi, a drugim wylatuje zob. ucho 4.
Coś komuś wyleciało z głowy, z pamięci zob. głowa 11.
Ktoś nie wyleciał sroce spod ogona zob. sroka 2.
Wylecieć (skądś) jak z procy zob. proca.
Wylecieć skądś na zbity łeb, pysk, na zbitą mordę, na zbitą twarz zob. zbić 1.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wylecieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}wylatywać{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}nie wylecieć [wypaść] sroce spod ogona; wyjeżdżać – wyjechać [wyskakiwać – wyskoczyć i in.] z gębą [z pyskiem i syn.] na {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wylecieć — dk VIIa, wyleciećcę, wyleciećcisz, wyleciećleć, wyleciećciał, wyleciećcieli wylatywać ndk VIIIa, wyleciećtuję, wyleciećtujesz, wyleciećtuj, wyleciećywał 1. «o istotach mogących fruwać: wydostać się skądś na skrzydłach, wyfrunąć, ulecieć» Ptak… …   Słownik języka polskiego

  • wylecieć — 1) Zostać usuniętym ze szkoły lub ze studiów Eng. To be expelled or relegated from school or university 2) Zostać zwolnionym z pracy Eng. To get dismissed or discharged from a job …   Słownik Polskiego slangu

  • wylecieć z głowy — (O czymś, co miało być zapamiętane) Zostać zapomnianym Eng. (For something which was to be remembered) To be forgotten; to forget …   Słownik Polskiego slangu

  • wylecieć z roboty — Zostać zwolnionym z pracy Eng. To get dismissed or discharged from a job …   Słownik Polskiego slangu

  • nie wylecieć [wypaść] sroce spod ogona — {{/stl 13}}{{stl 33}} być kimś (równie jak ktoś inny) ważnym, liczącym się, znającym się na czymś :{{/stl 33}}{{stl 10}}Myśmy też sroce spod ogona nie wypadli i tak samo damy sobie z tym radę! {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wylatywać – wylecieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}z głowy {{/stl 13}}{{stl 7}} być szybko zapominanym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nazwisko pisarza wyleciało komuś z głowy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wylatywać — → wylecieć …   Słownik języka polskiego

  • powylatywać — dk VIIIa, powylatywaćtuje, powylatywaćywał 1. «o wielu: wylecieć; wylecieć jeden po drugim» Ptaki powylatywały z gniazd. 2. pot. «spaść, wypaść z czegoś kolejno, jedno po drugim; wylecieć, odpaść w wielu miejscach» Szyby powylatywały z okien.… …   Słownik języka polskiego

  • wylatywać — Coś jednym uchem wchodzi, a drugim wylatuje zob. ucho 4. Coś komuś wyleciało z głowy, z pamięci zob. głowa 11. Ktoś nie wyleciał sroce spod ogona zob. sroka 2. Wylecieć (skądś) jak z procy zob. proca. Wylecieć skądś na zbity łeb, pysk, na zbitą… …   Słownik frazeologiczny